دکتر علی شریعتی:در عجبم از مردمی که خود زیر شلاق ظلم و ستم
زندگی می کنند، و بر حسینی می گریند که آزادانه زیست.
دکتر علی شریعتی:حسین بیشتر از اب به فکر لبیک بود اما افسوس
که به جای افکارش زخمهای تنش را نشانمان دادند و بزرگترین درد او
را بی ابی معرفی کردند.
مطلب پایین(عاشقان دروغین حسین ) از ۳۶۰ دوست نازنینم مسعود
هست... جدا امیدوار میشم میبینم هنوز وجود داره کسی که بی پروا
حرف حق رو میزنه در مقابل بسیارند نکبت هایی که ترس و ترس
باعث میشه حرف حق رو نگن تا چونان حزب بادیان بدون دردسر به
زندگی حقیر خودشون راضی بشن...با باد هستند و نه در برابر باد.
بسیاری از ایرانیانی که در ایران و جاهای مختلف برای خاطر دختر و یا
فحش خواهر و مادر دعوا کردند و خونها ریخته شد(و خدارو سپاس که
من برای هیچکدوم از این موارد تا به حال در زندگی دعوا نکرده ام...)
ولی در برابر ظلم و ستمی که نهادهای مختلف در ایران و... بهشون
روا میداره حتی صداشون رو هم بلند نمی کنند و بعد در مراسم
حسینی عزاداریی دروغین راه می اندازند و فهمیدن اصل قیام
امام حسین رو پشت گوش می اندازند که همانا اعتراض بر ظلم است
یخچالها رو از نذری امام حسین انبار میکنند به بهانه دروغین
ثواب و تبرک بدون دانستن این نکته که ماه محرم برای بسیاری از
خانواده های فقیر ماهی هست که سیر میخوابن و این خرجها در اصل
باید به اونها برسه ولی افسوس افسوس همه خودخواه و در فکر خدا
و خرما... تبرکی که به انبار بینجامه و فقیر در کنارت به خدا که از حرام
هم حرامتره ولی نیست گوش شنوا و جماعت مفتخور و خودخواه
همیشه حاضر... چند وقت قبل خبری رو خوندم د مورد تصادف یه پراید
با ماشین حمل پول بیمارستان که اتوبوسی برای کمک به حادثه دیده
ها توقف میکنه و مسافرها با دیدن پولهای ریخته شده از ماشین به
طرف اونا میرن و شروع به جمع کردن اسکناسها میکنن و راننده پراید
که بین فرمان و صندلی گیر کرده بوده هر چی کمک میخواسته کسی
به دادش نرسیده و اخر هم جان داده در حالیکه به گقته پزشک قانونی
میله ای در سینش فرو رفته بوده که اگر بیرون اورده میشد قطعا زنده
میموند.شاید الان هم اون مسافرها در حال خوردن تبرک هستند و یا
سینه زدن و یا... جماعتی که حاضر به رنگ عوض کردن هستند برای
منافع شخصی زود گذر... واقعا به کجا داریم میریم؟؟؟؟؟...
باد از کدام سو می وزد؟
تا این بی ایمانان
بادبان قایق خویش
بدان سو بگشایند
باد و قایق و سلامت ارزانی شما،
ما راه را با ستاره میزان می کنیم.
شهید پروانه اسکندری (فروهر)
----------------------------------------------------------------------
عاشقان دروغین حسین
اول از همه باید بگم از صمیم قلب خوشحالم که محرم در ایران نیستم ولازم نیست کارناوال
تاسوعا-عاشورا رو از نزدیک ببینم. اما حرف اصلی من: حسین جونش رو از دست نداد که ما بعد از
1400 سال هر محرم دور هم جمع بشیم و سینه زنی و عربده کشی و رفتارهای
دور از شان انسانیت راه بندازیم.... زمانی ماحسین رو شناختیم که حاضر باشیم
در راه عقیده ای که فکرمیکنیم درست ،ازجان و مال و فرزند و هر چیزی که
دوستش داریم بگذریم. حاضر باشیم با خونمون نهال حقیقت رو آبیاری کنیم آیا
با این سینه زنی ها و عربده کشی ها ما در مسیر حسین خواهیم بود؟
-
آیا این مراسم های خرافی-جاهلی میتونه راه مبارزه حسین رو به ما نشون بده؟ وضعیت فعلی
جامعه ما بهترین گواه برای ادعای من...انتهای این وضعیت فقط به سقوط جامعه ما
(با 2500 سال تمدن عظیم!!!!؟؟؟) به درون فاضلاب تاریخ خواهد انجامید،راه حسین فقط راه
یک انسان مذهبی نیست،بلکه هر انسان با شرف وآزاده ای (حتی با یک تفکر ماتریالیستی )
آرزوش شهادت در راه عقیده است ای کاش حسین زنده میشد و بر سر ما فریاد میکشید: ای
عاشقان دروغین، فأین تذهبون؟؟؟
